اصول ایمان کلیسای ما

۱-  تمام كتاب مقدس الهام خداست. به اين معنى كه «مردان خدا به روح القدس مجذوب شده» و با الهام از او كلمه به كلمه كتاب مقدس را به رشته تحرير در آورده اند. ما ايمان داريم كه اين الهام تمامى قسمتهاى تاريخى، ادبى، تعليمى و پيشگويى هاى نوشته شده را همانطور كه در نسخه اصلی و مصون از خطا مشاهده مى شود، در بر مى گيرد.

(دوم پطرس ۱: ۲۱ ،  خروج ۲۰: ۱ ، دوم تیموتائوس ۳: ۱۶ ، اول تسالوکیان ۲: ۱۴ ، اول قرنتیان ۲: ۱۱-۱۴ ، اول قرنتیان ۱۴: ۳۷ ، دوم سموئیل ۲۳: ۲ ،  تثنیه ۴: ۳۵)

۲-  خداى واحد حقيقى خود را به صورت پدر، پسر و روح القدس آشكار ساخته است.

(يوحنا ۱۰: ۳۰و۳۶ ، غلاطیان ۴: ۶ ، اعمال رسولان ۲: ۱۷-۱۸ ،  پيدایش ۱: ۲۶ ، پيدایش ۳: ۲۲ ، پيدایش ۱۱: ۷ ، اشعیا ۶: ۸ ، متى۳ : ۱۶-۱۷ ، متى ۲۸: ۱۹ ، يوحنا ۱۴: ۶ ، دوم قرنیان ۱۳: ۱۴ ،  تثنیه ۴: ۳۵ ،  يوحنا ۱۷: ۵ ،  رومیان ۱: ۲۰)

۳-  عيسى مسيح به وسيله روح القدس در مريم باكره قرار گرفت و از او متولد شد و بصورت يک انسان كامل ولی بدون ذات گناه آلود در ميان ما ساكن شد. در عين حال بعنوان خداى خالق، تمامى پرى الوهيت در او قرار داشته و دارد.

(يوحنا ۱: ۱ – ۱۳-۱۴ ،  فيلیپیان ۲: ۱۱-۲۵ ،  كولسیان ۲: ۹ ، متى ۱: ۱۶-۲۵ ، لوقا ۱: ۳۰-۳۵ ، لوقا ۲: ۷و۱۱ ، غلاطیان ۴: ۴ ، عبرانیان ۲: ۱۴ ، عبرانیان ۱: ۸ ،  تيطوس ۲: ۱۳ ، يوحنا ۱۰: ۳۰و۳۸ ، يوحنا ۵: ۱۷-۲۳ ،  مكاشفه ۲۲: ۱۲ ،  عبرانیان ۱: ۱-۳ ،  يوحنا ۱۷: ۵ ، اول تيموتائوس ۳: ۱۶ ،  كولسیان ۱: ۱۶و۱۹ ، يوحنا ۱۴: ۹)  

۴-  ما به الوهيت و شخصيت حقيقى روح القدس كه در هر ايماندار به مسيح ساكن است ايمان داريم. او راسا افرادى را با عناوين و براى خدمات گوناگون (مثل شبانان، معلمين، انبياء و غيره) بر حسب اراده خود برگزيده و براى بنا و رشد كليسا بكار برده و همچنين با الهام خود كليسا را در تاييد خدمت يا مقام چنين افراد هدايت و راهنمايى مى كند.

(۱قرن 12 : ۷ – 10;  اعم13 : ۲ – ۴ و 20 : 28 و ۵ : ۳و۴; و ۱ : ۸; افس ۴ : ۱۱ – 14 و ۴ : 30; يوحنا15 : 26 و 16 : 13 – 15;  روم ۸ : 26،27 و ۸ : ۹;  ۱قرن 12 : 13 و ۶ : 19 و ۳ : 16 و ۲ : 12،14;  ۲قرن ۵ : ۵; اول يوحنا۲ : 27)

۵-  در ابتدا انسان به صورت خدا آفريده شد ولی در اثر گناه نه فقط به مرگ جسمانى بلكه به مرگ روحانى كه دورى از خداست محكوم شد. از اينرو تمام انسانها با طبيعت گناه آلود متولد مى شوند.

(يوحنا۳ : ۳ – ۸;  تيطس ۳ : ۵;  افس ۲ : ۱ – ۳;  يوحنا۱ : 12،13;  اش 53 : ۶;  مز53 : ۱ – ۳;  اش 64 : ۶;  ۱يوحنا۵ : 19;  روم ۳ : 23;  غلاط۳ : ۲۲;  افس۲ : ۱ – ۳;  ارميا13 : 23;  مرقس ۷ : 20 – 23;  مز51 : ۵;  روم ۵ : 12; ارميا17 : ۹)

۶-  عيسى مسيح طبق پيشگويى كتاب مقدس، خود را قربانى كرد و كفاره گناهان ما را فراهم ساخت بطورى كه تمام كسانى كه توبه كرده و به او ايمان مى آورند، به خاطر ريخته شدن خون او نجات يافته و عادل شمرده مى شوند.

(اش 53;  ۲قرن۵ : 21;   يوحنا۱ : 29;  عبر۹ : 28;  يوحنا14 : ۶;  روم ۴ : ۴، ۵;  اعمال ۴ : 12;  ۱پطرس ۲ : 24و۳ : 18;  كولس۲ : 14;  ۱قرن 15 : ۱ – ۳;  روم ۵ : ۶ – ۸;  غلاط۳ : 13;  روم ۳ : 23،25;  كول ۱ : 13،14،20،21 و ۲ : 10;  اعم 13 : 38،39;  ۱قرن۶ : ۹ – ۱۱)

۷-  عيسى مسیح عملا زنده شد، به آسمان صعود فرمود و براى مقدسين خود (ايمانداران حقيقى) شفاعت مى كند.

(اعم 10 : 40،41;  ۱قرن 15 : ۳ – ۶;  روم ۴ : 25;  مرقس 16 : ۹ – 18;  يوحنا20 : ۱۱ – 29;  اعم ۱ : ۳ و ۲ : 24 و ۳ : 15;  ۱قرن ۹ : ۱;  اعم ۱ : ۹ – ۱۱;  روم ۸ : 34;  افس ۱ : 20،21; عبر۴ : 14;  لوقا24 : 39  افس ۴ : 10;  عبر۱ : ۳)

۸-  تعميد در آب ضرورى است و مى بايست حتى اﻻمكان بلافاصله بعد از دريافت نجات انجام شود. اين كار طبق دستور عيسى مسيح بوده و به وسيله آن در مرگ و قيامت او سهيم مى شويم.

(مرقس 16 : 16;  اعم ۲ : 38 و ۲۲ : 16;  روم ۶ : ۳،۴;  كول ۲ : 12;  ۱پطر۳ : 18،21)

۹ –  كليسا يا بدن مسيح متشكل از تمامى كسانى مى باشد كه منحصرآ از طريق ايمان، عيسى مسيح را به عنوان نجات دهنده و خداوند خود پذيرفته و تولد تازه يافته اند بطوريكه آثار توبه و رشد ايمان آنها در زندگيشان قابل رويت مى باشد.

(افس ۱ : ۲۲،23;  يوحنا۳ : ۱ – ۸;  افس ۲ : ۸ – ۹;  يوحنا۱ : 12 و ۵ : 24 و ۶ : 47;  اعم 13 : 38،39;  روم ۴ : ۵،24،25 و ۵ : ۱;  ۱قرن ۱ : 30;  يوحنا17 : 21 – 23;  افس ۲ : 19 – ۲۲;  كول ۲ : 10;  عبر10 : 10 – 14;  افس ۵ : 30 – 31;  غلاط۲ : 20;  ۱قرن 13 : ۵;  كول ۱ : 27;  ۱يوحنا۴ : ۴ و ۵ : 18;  ۱قرن 10 : 13;  يهودا24;  ۲قرن ۵ : 17)

۱۰-  شيطان عملاً وجود دارد و يك موجود واقعى است.

(مكاشفه 12 : ۹;  يوحنا14 : 30;  ۱يوحنا۵ : 10;  لوقا13 : 16;  ۲قرن ۲ : ۱۱;  افس ۲ : ۲;  مكاشفه 20 : 10;  عبر۲ : 14;  متى 25 : 41;  ۱پطر۵ : ۸;  يعقوب ۴ : ۷;  افس ۶ : ۱۱،12)

۱۱-  عيسى مسيح، خداوند و نجات دهنده ما، بزودى برخواهد گشت و اين اميد مبارك ما ايمانداران مى باشد.  

(فيل ۳ : 20،21;  يوحنا14 : ۱ – ۳;  اعم ۱ : ۱۱;  ۱تسا۱ : 10;  عبر۹ : 28;  ۱يوحنا۲ : 28;  تيطس ۲ : 13;  متى 24 : ۴۴ – 46;  لوقا17 : 26 – 30 و 18 : ۸;  مكاشفه ۱ : ۷، ۸ و ۲۲ : 13)

۱۲-  تمامى مردگان، جهت داورى، زنده شده و انهايى كه عادل شمرده و نجات يافته اند داخل ملكوت مبارك شده و بقيه در عذاب دائمى خواهند ماند.

(۱تسا۴ : 13،14;  يوحنا14 : ۲،۳;  ۱قرن 15 : 35 – 57;  كول ۳ : ۴;  ۲تسا۱ : ۸،۹;  متى 25 : 41،46;  مرقس ۹ : 42 – 48;  لوقا16 : 26)

۱۳-  نجات ما به معنى ترك تابعيت از اين جهان تلقى شده و به مقام سفير و شاهد عيسى مسيح برگزيده مى شويم. لذا در اين جهان همچون غريبه ها، تنها هدف اصلی زندگى معرفى خداوند و رسانيدن مژده نجات به تمام مردم مى باشد.

(متى ۲۸: ۱۸-۱۹ ،  مرقس ۱۶: ۱۵ ،  يوحنا ۱۷: ۱۸ ،  اعمال رسولان ۱: ۸ ، دوم قرنتیان ۵: ۱۸-۲۰ ، اول پطرس ۱: ۱۷ ، اول پطرس  ۲: ۱۱)

۱۴-  دعاى ايمان، باعث نجات، شفا و پرى ايمانداران از روح القدس شده و ملكوت خدا را پيشرفت مى بخشد.

(لوقا ۱۱: ۱ – ۴ ، لوقا ۲۲: ۳۲ ، یعقوب ۵: ۱۴-۱۶)

نجات و رستگاری در دنیای بعد از مرگ تنها از طریق فیض خدا (و نه اعمال ما) حاصل می‌شود